Επανασκευασμένες υδραυλικές αντλίες για θαλάσσια μηχανήματα: Αντίσταση στη διάβρωση και σταθερότητα

Οι Μοναδικές Προκλήσεις της Θαλάσσιας Υδραυλικής

Τα ναυτιλιακά μηχανήματα παρουσιάζουν ένα μοναδικά απαιτητικό περιβάλλον για τις υδραυλικές αντλίες. Η έκθεση στο αλμυρό νερό, η υψηλή υγρασία, οι μεγάλες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, η κίνηση και η κλίση των σκαφών και οι υλικοτεχνικές προκλήσεις της συντήρησης του εξοπλισμού στη θάλασσα ή σε απομακρυσμένα λιμάνια συνδυάζονται για να δημιουργήσουν συνθήκες λειτουργίας πολύ πιο σοβαρές από αυτές που συναντώνται στον επίγειο κατασκευαστικό εξοπλισμό. Αυτός ο οδηγός εξετάζει τις συγκεκριμένες εκτιμήσεις για την επιλογή και τον καθορισμό ανακατασκευασμένων υδραυλικών αντλιών για θαλάσσιες εφαρμογές, συμπεριλαμβανομένων των μηχανημάτων καταστρώματος, των καλυμμάτων καταπακτής, του μηχανισμού διεύθυνσης, των σταθεροποιητών και των συστημάτων διακίνησης φορτίου.

Διάβρωση: Enemy Number One

Στο θαλάσσιο περιβάλλον, η διάβρωση είναι η κύρια απειλή για τη μακροζωία της υδραυλικής αντλίας. Ο αέρας με αλάτι διεισδύει σε κάθε εκτεθειμένη επιφάνεια, επιτίθεται σε εξωτερικούς συνδετήρες, στεγανοποιήσεις άξονα, ακόμη και στο ίδιο το περίβλημα της αντλίας, εάν η επιλογή υλικού είναι ανεπαρκής. Οι επαγγελματίες ανακατασκευαστές που ασχολούνται με θαλάσσιες εφαρμογές πρέπει να εφαρμόζουν ειδικά μέτρα προστασίας από τη διάβρωση κατά τη διαδικασία ανακατασκευής. Οι εξωτερικές επιφάνειες πρέπει να υποβάλλονται σε επεξεργασία με προστατευτικές επικαλύψεις θαλάσσιας ποιότητας, συνήθως ένα σύστημα πολλαπλών στρωμάτων που περιλαμβάνει αστάρι πλούσιο σε ψευδάργυρο, εποξειδική ενδιάμεση επίστρωση υψηλής κατασκευής και τελική επίστρωση πολυουρεθάνης. Όλοι οι εξωτερικοί συνδετήρες πρέπει να αντικατασταθούν με ισοδύναμα από ανοξείδωτο χάλυβα. Οι περιοχές στεγανοποίησης άξονα πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής, με χιτώνια φθοράς από ανοξείδωτο χάλυβα εγκατεστημένα εκεί όπου ο αρχικός άξονας από ανθρακούχο χάλυβα θα εκτεθεί στο περιβάλλον.

Επιλογή Υλικού για Ναυτική Υπηρεσία

Τα τυπικά εξαρτήματα της υδραυλικής αντλίας ενδέχεται να χρησιμοποιούν υλικά που δεν είναι αποδεκτά για θαλάσσια υπηρεσία. Τα περιβλήματα από χυτοσίδηρο, αν και είναι επαρκή για εξοπλισμό ξηράς, μπορεί να υποφέρουν από γραφιτική διάβρωση σε θαλάσσια περιβάλλοντα όπου η μήτρα του σιδήρου προσβάλλεται επιλεκτικά, αφήνοντας μια εύθραυστη δομή γραφίτη. Για κρίσιμες θαλάσσιες εφαρμογές, οι ανακατασκευαστές μπορεί να χρειαστεί να προμηθευτούν αντλίες με οζώδη περιβλήματα από χυτοσίδηρο ή χάλυβα που είναι λιγότερο ευαίσθητα σε αυτόν τον τρόπο αστοχίας. Τα εσωτερικά εξαρτήματα που εκτίθενται σε μολυσμένο με θαλασσινό νερό υδραυλικό υγρό παρουσιάζουν μια ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση, καθώς ο συνδυασμός χλωριδίων, αυξημένης θερμοκρασίας και πίεσης μπορεί να προκαλέσει διάβρωση και διάβρωση λόγω τάσης σε ευαίσθητα κράματα.

Θέματα σταθερότητας και κίνησης

Οι θαλάσσιες αντλίες πρέπει να λειτουργούν αξιόπιστα σε γωνίες κλίσης έως 15-22,5 μοίρες προς οποιαδήποτε κατεύθυνση για τυπικά πλοία και έως 45 μοίρες για ορισμένες εξειδικευμένες εφαρμογές. Η κατάσταση εισόδου της αντλίας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στην κίνηση του σκάφους, καθώς η γραμμή αναρρόφησης πρέπει να παραμένει πλημμυρισμένη ανεξάρτητα από τη στάση του πλοίου. Οι διατάξεις αποστράγγισης και εξαερισμού της θήκης της αντλίας πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη την κλίση, διασφαλίζοντας ότι το λάδι δεν διαρρέει από τους αεραγωγούς κατά τη διάρκεια της κύλισης ή του βυθίσματος. Όταν προσδιορίζετε ανακατασκευασμένες αντλίες για θαλάσσια υπηρεσία, επιβεβαιώστε με τον προμηθευτή ότι η αντλία έχει αξιολογηθεί για το πλήρες εύρος της αναμενόμενης κίνησης του σκάφους.

Απαιτήσεις νηογνώμονα

Οι αντλίες που εγκαθίστανται σε ταξινομημένα πλοία πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του νηογνώμονα πλοίων, όπως το Lloyd Register, το DNV, το Bureau Veritas ή το ABS. Αυτό τυπικά απαιτεί η αντλία να έχει έγκριση τύπου ή να διαθέτει πιστοποιητικά υλικού για εξαρτήματα που περιέχουν πίεση. Οι ανακατασκευασμένες αντλίες αποτελούν μια μοναδική πρόκληση σε αυτό το πλαίσιο, καθώς η αρχική έγκριση τύπου ενδέχεται να μην καλύπτει την ανακατασκευασμένη μονάδα. Οι διαχειριστές στόλου θα πρέπει να συζητήσουν τις απαιτήσεις ταξινόμησης με τον ανακατασκευαστή τους πριν από την παραγγελία, καθώς ορισμένοι προμηθευτές μπορούν να παρέχουν την απαραίτητη τεκμηρίωση και πιστοποίηση ενώ άλλοι δεν μπορούν. Για κρίσιμες εφαρμογές όπως το σύστημα διεύθυνσης, η αποδοχή του νηογνώμονα είναι αδιαπραγμάτευτη και μπορεί να περιορίσει τη χρήση ανακατασκευασμένων αντλιών ή να απαιτεί πρόσθετη έρευνα και δοκιμή.